directe ! a La República. N. 4126. Dilluns, 19 d'octubre de 2026 16:18 h


directe!cat

facebook twitter RSS in.directe.cat



acn

Capítol II- Els Pujol fan negocis tèrbols “o sea, de verdá”

Comentaris 0  
Molt dolent Fluix Interessant Molt bo Excepcional ( 4 vots )
carregant carregant

Comparteix





Etiquetes

L’Andrea per fi tindria un matí de descans. La Maria Plana, que sempre està a la lluna, l’havia trucat, estava indignada amb l’ajuntament de Gallifa perquè havia gosat posar una bandera espanyola de pam a la façana de l’ajuntament per saltar-se la llei de banderes. Tu creus!! Per tranquil·litzar-la havien quedat per dinar a la Barceloneta, sabia d’un lloc on fan un arròs de llamàntol sucós immillorable, de cop li va venir al cap l’olor de l’arròs caldós de la Tamarga i la cara de la Violeta engolint-ne un bon plat mentre li explicava misèries inconnexes però que, ben tractades, prometien. La fressa llunyana de la rentadora en marxa va captar l’atenció de l’Andrea que va tornar a tenir aquella estranya sensació de ser transportada al passat. Ja hi tornava a ser...

V: Violeta Álves
AS: Andrea S. Remacha
C: Cambrer  

Tot vodevil té música i Spanish vodevile també 
La canço d’aquest capítol: Burning - Que hace una chica como tu en un sitio como este
 
AS: ¿Oye, un arroz caldosito de llamàntolte apetecería?
V: Pues, venga va, que así.....
AS: Pues mira ¿y un gazpachito antes?
V: Un gazpachito o alguna cosa asífresquita.
AS: Sí, un gazpachitdo y algo. Si nos quiere poner algo más para picar... ¿Qué te apetece que nos pudiera poner de picar?
V: A ver... Hay un salmorejo, yo prefiero. Nos partimos un salmorejo...
AS: ...un salmorejo y algo más de picar.
V:Jamón.
C: Un jamoncito?
AS: Un poco de jamón, O encenalls de foie, un poco de jamón, el salmorejo y el arroz de llamàntol.
V: Total, estoy en la...al final he ido a la reunión. Estaba súper nerviosa.
AS: Total…te pone un mail...
V: ...pone unos mail ridículos...de, de, ridículos, siva a ir, si no va a ir... siva a ir, si no va a ir...oye.
AS: Eso la secretaria, eh?
V: La secretaria… voy a la reunión. Me siento en la reunión y empiezan a hablar... y veo...que me empiezan a enseñar mails, Jordi, y digo: "¿A ver ese mail? Empiezo a ver el mail
AS: ¿Hablando tu y él?
V: No, y e1... el dueño, dijéramos el financiero de Ersa, de la empresa que necesita la financiación...
AS: ¿Que va contigo?
V: Sí. Y veo que empieza a mandar los mails, el tío estaba negociando la comisión en vez de...
AS: - mastega i deixa anar sorolls-
V: No, no, que a mí no me dieran nada. O sea, que se lo dieran a él todo. La comisión, negociando la comisión del 5% para é1.
AS: ¿Cómo ves esos mails?
V: Yo estaba callada, no... Porque los sacan ahí y digo: "¿A ver?, cojo el mail y digo: "Oye, Jordi? ", dice: "Si esto, t'ho vaig enviar..."Digo'. "Esto yo no lo he recibido en mi vida..." y empiezo a mirar y yo callada, porque digo aquí puedo montar un pollo en estos momentos que te cagas... Yo callada...”Tal y la forma de pago, y no sé cuantos...""Y tal y pum y pim y tal y tal..." Bueno, acaba la reunión y le digo: "Jordi, tienes cinco minutos ahora, verdad?" -"Sí” 'Y le digo: "Oye, que... ¿Aquí què posa?" Digo: "La comisión de la gente esta es mía" Dice: "Bueno, es aquí  ya se está metiendo mucha gente y ya veremos si te damos algo" . Digo: " ¿Perdón? Y total que me suena el teléfono y el tío se larga del despacho. Me ha "dejao"...
AS. ¿Cómo, cómo, cómo...?
V: ...de su despacho.... A mí me ha "sonao" el teléfono un momento, lo cojo, y de repente digo: ¿dónde está Jordi? Y se ha "largao", se ha "escaqueao"...
AS: ¿De su despacho?
V: De su despacho...me ha "dejao". Digo: "Bueno Cristina,-le digo a la secretaria- adiós, me voy''.
AS: ¿y te vas? –ho diu amb la boca plena-
V: Le llamo por teléfono y le digo: "Oye, Jordi, eh... no me ha quedado nada claro todo este tema. Creo que tenemos que hablarlo"."Oye, ahora no puedo, ahora o puedo, ahora no puedo". Le he mandado unos sms ahora.
AS: A ver qué te pone...
V: No, les he "mandao" yo a é1. Me contestará esta tarde. Unos SMS de'. "no me hagustado el escaqueo a la hora de hablar del dinero. Y,-eh-, yo estoy hablando con ellos y tú estásnegociando mi comisión. Y te has saltado de una forma muy poco ética y sin que yo tuvieraninguna información todo. Espero que esto no sea una más de las tuyas.-Le he puesto -Aquello de yo te prometo y una vez metido el negocio es mío y tal...Y luego, bueno, bueno, bueno, es que me parece... Es que venía... que me subía por las paredes, no lo entiendo. ¡Es un hijo puta! Le he mandao unos SMS que me imagino que me llamará él - imita crits d’esbroncada-. A parte de esto hemos tenido la típica discusiónde política...
AS. Jajaja!
V: Lo de siempre...lo que pasa es que él no discute, él pega gritos absolutamente.
AS: Y ellos están convencidos que ya van a ganar todo...
V: Absolutamente. Su verdad es absoluta, su verdad es absoluta y su verdad es absoluta. Entonces me llama a mi fascista. De hecho, cuando el otro día María Dolores de Cospedal le llamó al Montilla fascista, me mandó un SMS Jordi. Y me dice: "Estadebe ser íntima amiga tuya porque dice lo mismo que tu..."
AS: Este tío tiene el cerebro de...
V: y yo cómo...mis mítines políticos constantemente...que mi hijo está también de mí hasta aquí, ya...y bueno...hostia...estaba, digo, osea, no me lo puedo creer, digo, pero bueno! qué hijo puta! Es que es un hijo puta! ¿Sabes alfinal lo que le diré? Mira, quédatelo tu todo, pero yo tengo la obligación de mandar un mail explicando todo esto y ya...Porque yo no me quiero... este tío no sabe razonar... se pone a gritar...
AS: ¿Y entonces, al final, lo va a hacer él?
V: No tengo ni idea. Yo le he mandado esto, porque es que nos hemos quedado a medias.... Digo yo estaba en la reunión flipando. Y digo: no, no puede ser esto, o sea no puede ser esto que está pasando, esto no puede ser esto, no puede ser... Y como siempre me hace de éstas, me las ha hecho... todo esto está intentando que yo vaya detrás de é1, ya me lo conozco.
AS: Pero, ¿para qué?
V: Bueno porque un tío de éstos que no soporta que nadie le diga que le deja. Yo no quiero saber nada de él y está loco – riu-.
AS: A ver, explícame cómo empieza todo.
V: Nos conocimos en un avión.
AS: ¿Estamos en el año?
V: Pues hace 3 años. Fue en marzo-abril del año...de hace 3 años. Mayo, abril, abril porque todavía no había empezado San Isidro, porque me acuerdo que estuvimos hablando de los toros, que él es muy taurino, también.
AS:Abril 2007.
V. Sí.
AS. Vale.
V: Nos conocemos y tal, típica discusión, él muy nacionalista. Yo no sabía quién era.
AS: ...y luego, está bien físicamente y tal y cual...
V: Sí, sí. A parte es un tío que, a ver Andrea, cuando se pone a hablar y tal te atrae, porque es una persona con los cocos muy rápidos... bueno, no es un tío de aquellos que decimos muchas veces que hablas con ellos y... – Violeta fa un gest i AS fa que sí amb el cap-,...la líbido por momentos...
AS: ...y nosotras con lo exigentes que somos...
V. Hombre... ¡Tú dirás!, pero bueno... Y bueno, divertido, tal. Empezamos... ya el primer día que quedamos para comer yo dije,.....hostia, porque montó un pollo a1...
V.:...y el primer día en el restaurante que te digo el pollo que montó al pobre chico que era sudamericano, al camarero, que le dijo: "No parles català, estoy harto". Bueno, hoy me ha  "echao" a mí de Catalunya, me ha dicho: "Es que tú no sé,por qué, que gente como tú tiene que irse de Catalunyo y no tendría que estar...". Digo: "Oye, vamos a ver...para el carro, para el carro ya estamos otro vez" Digo: " si yo también soy catalana..."Digo: "pero pienso distinto que tú y no pienso que las formas buenas para Catalunya sean las que tú dices...y punto. Aparte, yo ya sé por qué quereis..."
 
AS: Yentonces, Violeta, os empezáis a liar...
V: Sí, nos empezamos a liar.
AS. La cosa va bien un año...
V. Sí, sí. Bien...
AS: La cosa va bien ¿Y qué hacéis? ¿Viaje?
V: Sí, viaje... Este no se escondía de nada.
AS: ¿pero él está con su mujer?
V: Yo he conocido a todos sus socios.
AS: ¿Quiénes son sus socios?
V:Tiene socios en Méjico...socios... bueno, Felip Puig, evidentemente.
AS: A ver vamos a empezar por lo socios... – parla mentre té la boca plena-iFelip Puig en qué empresas?
V: No sé. No lo sé que tiene con éste. No sé cuál es la empresa física que tiene, pero hay unas cosas que me voy a enterar en breve. Porque hoy ha comentado varias cosas de sus socios de aquí. Y luego tiene pues lo de Méjico, Miami, Panamá, en Londres ahora te contaré lo que tiene, ¿eh? En Londres ahora te contaré lo que tiene porque esto es la madre del meollo...
AS: ¿Qué tiene en Londres?
V: Ahí es donde blanquea el dinerotoda la familia.
AS. ¿Dónde?
V. En Londres.
AS: ¿Dónde blanquean?
V: Sí. Herber,  es uno que conocí...
AS: ¿Dónde lo blanquean?
V: En el Canal. En el Canal de la Mancha. En el canal de... perdona en el Canal... ese canal que hay ahí en lnglaterra, que es como tierra de nadie. Tienen varias empresas en Liechtenstein.
V: Un poquito de vino blanco. ¿Tu quieres un poquito de vino blanco?
AS: Sí...pero dónde....?
V:Sí. Hay un tío en Londres, que además sé donde, porque he estado en su despacho.
AS: ¿Cómo se llama?
V: Herber. Que además está... que me comentó Jordi que le estaba amenazando con hacerle chantaje ahora portodo lo que le había hecho perder. Porque éstos como son unos hijos de puta, o sea, son tan burros que encima aparte de que te están haciendo toda esta movida.... ¿vale?
AS: Como contigo...
V: Claro. Encima quieren darte por ahí.
AS: ¿El tal Herber qué tiene? ¿Qué empresa tiene?
V: Este...mmmmm. De este tengo las tarjetas y todo en casa, lo tengo de este tío. Tengo todas sus cosas.
AS: Me lo tienes que traer, eh.
V: Sí. Este tío tiene una empresa que se dedica a hacer facturaciones, desvía dinero para empresas que están en el Canal, cómo se llama...en Inglaterra. Es que yo he oído a la madre llamando, eh? Físicamente.
AS: ¿El Canal? ¿Qué es el Canal?
V: Canal es la parte de Inglaterra donde está el Canal... que es una zona que es mucho de... precisamente de esto...libres de impuestos, libres de todo. Allí es una zona como de nadie.
AS: Es paraíso.
V: Eso, es un paraíso. Es más que un paraíso, porque es una zona que no es de nadie. AS: Entonces, Violeta: el Herber éste tiene esa empresa. ¿EI nombre? ¿Sabemos cómo se llama la empresa?
V:Ahora no. No me acuerdo.
AS: ¿Pero tienes la tarjeta?
V: Sí, la tengo en casa.
AS: Ésta me la traes
V: Vale.
AS: Vale. Entonces va allíy…¿Qué hacen? ¿Le entregan, le hace unas transferencias alHerber éste?
V: Y este hace facturaciones falsas con empresas de Liechtenstein, porque estas tienen... de hecho a mí me ha ofrecido montar empresas en...pero yo lo siento mucho no voy a montar empresas de estas.
AS: ¿Y entonces les facturan el dinero para blanquearlo?
V: Exacto. Hacen facturaciones falsas entre empresas que tienen en el Canal y en Londres... entonces le blanquean el dinero.
AS: ¿El dinero como lo llevan físicamente?
V: Eh... No lo sé.
AS: En Andorra síque lo vimos...
V: En Andorra, sí. En Andorra lo he visto muchas veces, pero no lo sé. En la frontera parece que le pillaron una vez... eh? y tuvo una suerte que todavía no sabe ni cómo. No le hicieron nada...
AS. Entonces, vamos aseguir. La madre del cordero...
 V: Es que estoy de sinvergüenzas de estos...de verdad, eh?
AS. La madre del cordero está en...
V: En Londres.
AS. Que es este tal Herber. ¿Tú cuando vas con él qué año es? ¿El primero, cuando…la relación?
V: Septiembre-octubre que nos fuimos a Londres una semanita.
AS. Octubre-septiembre del 2007.
V:2007.
AS: Te vas al despacho este del Herber. ¿Y ahí qué le dice?
V: No, primero fuimos a cenar... toda la mandanga... entonces, bueno, ya me explicó, me explicó i "Mira el Herber se encargade esto" y me explicó... (susurra) y además es que es tonto...todo es verdad. Es que además, oye yo conozco mucha gente que hace cosas y luego cogenlos que los cogen, conozco los que les cogen. Los que les cogen es por gilipollas. Todo es posible.
AS: Entonces te cuenta que él aprovecha esa semana ahí para...
V: Sí, para todos sus negocios estos... Y además Herber éste cuenta que él lo conoce hace muchísimos años a este tío y que hace cosas hace muchísimos años.
AS. Vale.
V: Te puedo decir hasta donde está el despacho.
AS: ¿Dónde está?
V: En la calle.... Ahora te lo diré, que no me acuerdo de la calle. Donde está " les....un nombre que me hacía mucha gracia. Evidentemente entre Mayfair y Chelsea. Ya te diré todos estos datos porque ahora no los tengo.
AS: Vale. ¿Y ahora a este porque le amenaza?
V: Porque...Jordi –hem-... con é1.
AS: Y ¿le está amenazando ahora o le ha amenazado en otro momento?
V: Me comento...Ahora, ahora.
AS: ¿Cuando te lo comentó esto?
V: Me lo comentó hará un par de meses o una cosa así...tres... me cuenta unas cosas que...tú eres tonto.Entonces, hay una cosa Andreaque a mí me mosquea. Eltema este de que este tío haya salido impune absolutamente del caso Prenafeta cuando...
AS. Ahora vamos con el caso Prenafeta... Y hay otra cosa ¿sabes alguna cosa del caso Mestres? ¿sabes que tiene alguna relación con Mestre, con José Mestre, con el que acaban de...?
V: He oído hablar, yo le he oído hablar por teléfono con Mestre. Yo cuando le veo el otro día en la tele, digo: ¡ Coño, otro! ¡Hostia! Me encantó ¿eh? Cogen...sinvergüenza...
AS: ¿Eh?
V: Me extraña que no estén los otros dos hermanos, ¿eh?
AS: ¿Qué otros dos hermanos?
V: Son tres hermanos, ellos.
AS: ¿Quién?
V: Los Mestres.
AS: A ver...
V:Tres.
AS: Vamos a Mestres y luego vamos a tema Pretoria.
V: Son tres hermanos. Los tres son unos auténticos sinvergüenzas, porque se saben, todo el mundo sabe que son...
AS: ¿Son de absoluta confianza, los ha puesto, los puso Convergencia? ¿Son de absoluta confianza de ellos, o no?
V: Yo he oído a Jordi hablar con el Mestre. No sé con cuál de ellos...
AS: Vale. Tres hermanos ¿Cuáles son?
V: Son, uno se llama Juan, otro José -que es el que han cogido-, y el otro no me acuerdo como se llama. No sé cómo se llama.
AS: Vale. ¿Él con el que hablaba es con José?
V: Sí
AS: Vale ¿Y qué le decía eltal José? ¿Ellos tenían negocios?  ¿No tenían?
V: Sí, temas, yo le he oído mucho hablar de temas de concursos, de coñas, de tal... esto era como...
AS: ¿De concursos?
V: Sí. Bueno pues este llama el concurso este tal... Todo eran temas de... de inmobiliarias.
AS: ¿Pero concursos de qué? ¿De viviendas?
V: A ver, de concursos sobre todo de temas de viviendas. Yo, yo, ayer pregunté a mi... tengo un cuñado, Nando, un excuñado, que trabaja en el lnstituto del Sòl de la Generalitat, me hablaba de que Jordi Pujol Ferrusola, o sea que entraban ahí como Pedro por su casa. Movían, quitaban, quitaban, firmaban, ponían y ellos mismos obligaban a firmar, traían los papeles, era un escándalo. Cuando el caso Prenafeta y cogieron al del lnstituto del Sól para declarar.... Que lo cogieron al tío...
AS: Que lo detuvieron...al Emili...
V: Sí, que lo detuvieron a este tío, yo, es que yo...claro todo el mundo alucina, y yo que lo miro mucho en los foros, me meto en muchos foros y todo el mundo está diciendo: Bueno, aquí falta una persona, Jordi Pujol no sale por ningún lodo. Y todos estos, de Jordi Pujol y Maciá Alabreda y Prenafeta han sido las manos derechas absolutas de este tío...
AS: Entonces con Mestre hablan de concursos ¿de qué?
V: Concursos de cosas...No lo sé.
AS: ¿Y sabes de alguien más que estuviera con estos de Mestres? Alguien más, porque dicen que...
V: Sumarroca. Sumarroca.
AS. Sumarroca, ¿cuál Sumarroca?
V: No lo sé. Este me contó toda la movida del Sumarroca y de cosas y lo he oído muchísimo hablar. Son...
AS: ¿sumarroca es el de Teisa?
V: Sí. Del de la Seda de Barcelona. Otro que taltambién...
AS: ¿Cuál es el de la Seda de Barcelona?.
V: No sé cómo se llama. Pero me lo contaba riéndose.
AS: ¿Y de Sumarroca qué te cuenta? ¿De Sumarroca cuál de ellos?
V: Son muy amigos.
AS: ¿Jordi?
V: Jordi Sumarroca. Están hablando todo el día de negocios. Yo lo he oído hablar muchas veces de negocios muchas con é1. Tú te acuerdas que además salió, porque a mí me lo explicó. Yo un día le cogíy le dije: "Jordi, explícame un momento uno cosa que yo no entiendo y tú debes saber: ¿Qué es esto de que un grupo de empresarios catalanes va a comprar Spanair? Perdona pero Spanair estáperdida y esto es uno salvajada. Entonces me explicó lo de Montilla, lo que había hecho Montilla y que Montilla había ido a ver a todos estos y les había dicho: "Oye miro, te doy X dinero a coste cero y tienes que comprar esto. No si yo no es mi negocio... Bueno pues, tu mismo, si no vas a desaparecer del mapade los negocios en Cataluña.
AS: ¿Y con Sumarroca...?
V: Yo esto lo he oído, lo he oído por teléfono, ¿eh? Lo he oído por teléfono con Sumarroca hablándolo.
AS: ¿Y amenazas de Jordi?
V: No, amenazas de Montílla, de Montilla! a Sumarroca si no compraba parte...porqueSumarroca es de los que ha comprao... Este el rollo... podría estar ahí...no lo sé, es que... Son cosas que vas oyendo, oyendo, oyendo...claro, tampoco preguntas demasiado, porque dices...
AS: ¿sumarroca es el de Teísa? o ¿Cuál es exactamente?
V: Sumarroca es elde Teísa... Yo diría que sí. El de los vinos.
AS: El de los vinos. Tienen todo aquello de los vinos que hizo el padre...
V: Sí, sí, sí, sí, sí,sí...
AS: Este es hijo...
V: Hay una cosa mucho más importante que es que...Claro, yo todo lo que te voy a decir son cosas que se tienen que investigar.
AS: Sí, sí, no...
V: ...detective ni de nada...que a míme mosquea más: es lo de Tarragona.
 
 “Qué hace una chica como tú en un sitio como este? Qué clase de aventura
has venido a buscar? Los años te delatan, nena, estás fuera de sitio. Vas de caza,
a quién vas a atrapar? No utilices tus juegos conmigo. Mujer fatal, siempre con problemas...”. L’Andrea va sortir del seu encantament en sentir aquella vella cançó de Burning, que tothom pensava que era d’en Loquillo, la seva minyona tenia la ràdio a tota pastilla, no podia netejar sense la cadena Dial, va pensar.
lectures 9510 lectures comentaris Comenta-ho

publicitat



COMENTARIS fletxa taronja


No hi ha cap comentari


COMENTA fletxa taronja

El comentari s'ha enviat correctament. Pots recarregar l'article o anar a la pàgina principal

publicitat

publicitat



publicitat


#Camargagate

#Camargagate, és un relat de ficció política relacionat amb un fet del passat que ha sotraguejat la política catalana dels últims mesos i que avui és rabiosament actual. El relat té a veure amb el que es cou a les altes esferes del poder polític, amb el joc brut de l'estat espanyol i d'alguns membres de partits polítics, i també, amb les misèries humanes, i de com, a vegades, la vida pot acabar per mostrar-nos petites peces d'un gran puzle que per molt que ens entestem a ocultar i prohibir, s'acaben sabent de la forma més sorprenent, un veritable "Spanish vodevile".

La història que us expliquem és una peça d'un vodevil a l'espanyola, l'acció se situa entre mitjan gener i final de febrer del 2013 i narra com un arròs caldós de llamàntol, un gerro, un micròfon ocult i unes confidències en el reservat d'un restaurant malmeten la projecció d'una líder política d'un partit en decadència a la Catalunya del 2013. La història té elements de comèdia frívola, lleugera i picant, en un context canviant que acaba engolint les protagonistes.

Si voleu contactar amb l'autor: lapaudarbo@gmail.com





publicitat


logo

v1.00 16 abril 2007
v2.00 16 abril 2008
v3.00 19 febrer 2010

Edita: Associació Cultural Nou País i Catmèdia Global
Desenvolupat per Tirabol

Generalitat de Catalunya

Generalitat de Valenciana

Creative Commons
  • sobre els comentaris
  • Tots els comentaris referents a qualsevol informació apareguda en aquest mitjà digital són únicament i exclusiva responsabilitat de la persona o institució que el realitza, i en cap cas serà responsabilitat del mitjà digital directe!cat.